czwartek, 2 lutego 2012

PAST CONTINUOUS


Do czego tak na prawdę - poza regułkami gramatycznymi - używamy czasu Past Continuous?

Jednym słowem do tego by opowiadać o tym, że w pewnym momencie byliśmy w trakcie czegoś.


Najkrócej rzecz ujmując można wyróżnić dwa użycia: 

  1. By mówić o tym, że w pewnym konkretnym momencie w przeszłości byliśmy w trakcie wykonywania czegoś.
    • Yesterday at 5 pm. I was watching TV.
    • She broke her leg while she was playing basketball.
    • What were you doing this time yesterday?
    • She was having a bath when the phone rang.

  2. By mówić o tym że w pewnym nie określonym momencie w przeszłości byliśmy w trakcie wykonywania czegoś GDY NIE SKUPIAMY SIĘ NA ZWIĄZKU Z CHWILĄ OBECNĄ
    • He was running.
    • My dad was driving a car.
    • They were shopping for clothes.

Jak odróżnić, że powinniśmy użyć Past Continuous zamiast innego czasu?


Wytrych nr 1 (do odróżnienia od Present Perfect Continuous)


  1. Podobnie jak Past Simple, a inaczej niż Present Perfect Continuous jest to ujmując rzecz obrazowo „czas dla idiotów”. Innymi słowy mówimy o tym co robiliśmy w przeszłości, ale - o ile nie mamy kontekstu - nie jesteśmy w stanie wyciągnąć wniosków o teraźniejszości. Oczywiście bardzo często je wyciągamy, ale nie mamy pewności, że będą prawdziwe.

I tak:

Mówiąc „He was playing football.” stwierdzam tylko fakt, że grał w piłkę nożną. Natomiast nie wyciągam wniosków co do tego czy jest zmęczony czy podekscytowany.


Mówiąc „My mum was chopping onions.” stwierdzam też tylko i wyłącznie siekania cebul przez moją mamę, a nie odnoszę się do tego czy teraz płacze czy nie. Może i płacze, a może i nie. Jedyne co stwierdziłem na 100% to to, że siekała cebule.




Wytrych nr 2 (do odróżnienia od Past Simple)

Tak jak już mówiłem przy okazji Past Simple, używając Past Continuous skupiamy się na tym, że byliśmy w trakcie robienia czegoś, a używając Past Simple na tym, że coś zrobiliśmy. Można przyjąć iż Past Continuous jest mniej więcej odpowiednikiem trybu niedokonanego w języku polskim, a Past Simple trybu dokonanego.

I tak:
„I was listening to the radio.” - Słuchałem radia.
„I listened to the radio.” - Posłuchałem radia.

„Winston was smoking a cigar.” - Winston palił cygaro.
„Winston smoked a cigar.” - Winston wypalił cygaro.


Trzeba jednak pamiętać, o tym że są one tymi odpowiednikami tyko "mniej więcej" Nasze tryby to tylko przybliżenie, ale nie dają gwarancji. Przykład?


Oczywiście już podawany: „I had sex”. My nie powiemy „Uprawiłem sex”.

Ale też:
„They were growing vegetables” i „They grew vegetables”. My w obu wypadkach użyjemy raczej trybu niedokonanego.


Jeśli jednak będziemy pamiętać, że w Past Simple skupiamy się na tym, że coś zrobiliśmy, a w Past Continuous na tym, że byliśmy w trakcie robienia, użycie trybów do rozróżnienia może się okazać pomocne.

Zresztą najbardziej pomocne może się okazać właśnie to wyrażenie „byliśmy w trakcie”. Jeśli próbując coś powiedzieć zastanowimy się czy skupiamy się na tym, że coś zrobiliśmy (Past Simple) czy też na tym, że byliśmy w trakcie robienia tego (Past Continuous) to prawie na pewno użyjemy właściwego czasu.

I nie będziemy mieli wątpliwości czy powiedzieć „I was running to school” (biegłem – czyli byłem w trakcie) czy „I ran to school” (pobiegłem i dobiegłem).


Na zakończenie KONSTRUKCJA i zasady pisowni przy dodawaniu końcówki "-ing":


TRYB TWIERDZĄCY
PODMIOT
ODMIENIONY OPERATOR
„TO BE”
CZASOWNIK+ING
I
was
playing
football.
You
were
playing
football.
He
was
playing
football.
She
was
playing
football.
It
was
playing
football.
We
were
playing
football.
You
were
playing
football.
They
were
playing
football.


TRYB PYTAJĄCY  
Jeśli po polsku zaczyna się od „czy” bądź czasownika opuszczamy słówko pytające i zaczynamy od operatora
(SŁÓWKO PYTAJĄCE)
ODMIENIONY OPERATOR „TO BE”
PODMIOT
CZASOWNIK+ING

Was
I
playing
football?
Why
were
you
playing
football?
Where
was
he
playing
football?
Who
was
she
playing
football with?

Was
it
playing
football?

Were
we
playing
football?
What
were
you
playing?


Were
they
playing
football?

TRYB PRZECZĄCY
PODMIOT
ODMIENIONY OPEROATOR
„TO BE” + NOT
CZASOWNIK+ING
I
wasn't
playing
football.
You
weren't
playing
football.
He
wasn't
playing
football.
She
wasn't
playing
football.
It
wasn't
playing
football.
We
weren't
playing
football.
You
weren't
playing
football.
They
weren't
playing
football.

Jak widać jedyną zmienną jest tutaj operator (a w przypadku pytań też słówko pytające - o ile występuje). Reszta niezależnie od osoby pozostaje bez zmian.
 
PISOWNIA
  • Jeśli czasownik kończy się na „e” ucinamy „e”:
    • write – writing
    • smile – smiling
  • Jeśli czasownik kończy się na „ie” zamieniamy je na „y”:
    • tie – tying
    • die – dying
  • Jeśli czasownik kończy się na pojedynczą spółgłoskę poprzedzoną przez pojedynczą samogłoskę podwajamy końcową spółgłoskę
    • run – running
    • swim – swimming
      • Zasada ta obowiązuje głównie przy wyrazach jednosylabowych. Przy wyrazach dłuższych podwajanie zależy od akcentu. Natomiast jeśli wyraz dłuższy (z takim układem końcowych liter) kończy się na „l” to końcową spółgłoskę podwajamy w Brytyjskim angielskim, ale nie w Amerykańskim angielskim:
    • travel – travelling (BrE)
    • travel – traveling (AmE)

1 komentarz:

  1. Bardzo pomocny post. Wielkie dzięki za jego umieszczenie:)
    Przyda się wszystkim którzy uczą się angielskiego.

    OdpowiedzUsuń